Arte & Sana

Een vader moet een beetje op de hoogte blijven hou ik mezelf voor terwijl het bittere goudgele vocht door mijn uitgedroogde keel omlaag glijdt. “Dead Pony Club”, een bijzonder lekker biertje.
Nog voor ik het lege glaasje neer heb gezet en de schuimsnor van mijn bovenlip heb geveegd, duikt de jongeman van Arte & Sana uit de berging op en vraagt of ik nog een caña lust.
Ik werp een blik op het schoolbord en maak mijn keus uit een van de andere tien bieren die vandaag op tap staan. Stuk voor stuk mij onbekende namen maar tot nu toe valt het me niet tegen. Beter nog, het smaakt me uitstekend, er zijn slechtere manieren om een warme dag af te sluiten.

1150165_619718104734373_1218467215_n
Een perfect getapt biertje met een vers bakje nootjes wordt voor mijn neus gezet en terwijl ik een eerste slok neem illustreert de enthousiaste jongeman mijn keuze met verhalen van zonnige tarwevelden, ideale gisting, ijverige monniken en exotischer oorden.
De naam van het bier is te lang en te bizar om te onthouden, maar ook deze caña gaat er prima in. Hij is wat zwaarder dan de twee vorige maar perfect passend in het rijtje.
De jongeman – waarom weet ik zijn naam niet meer, zou Korsakov al na twee cañas toeslaan? – heeft inmiddels drie enorme ordners tevoorschijn gehaald en begint zich door de lijsten te worstelen.
Zevenhonderd biersoorten, ga er maar aan staan.

Ik zal je vertellen hoe het zit.
Mijn jongste zoon is zijn hart gevolgd tot in het barre Alaska – ik geef het toe, ik overdrijf, hij heeft zich gevestigd in de stad Juneau, maar toch wordt mijn hoofd bevolkt door ijsberen, onmenselijk lage temperaturen en woeste wouden wanneer ik aan hem denk – en is daar als pr medewerker gaan werken bij Alaskan Brewery, een vooraanstaande bierbrouwer die al vele nationale en internationale prijzen won.
Hoe hun bier smaakt weet hij niet: hij drinkt zelf namelijk geen bier.
En tja, dan spring je als vader natuurlijk in de bres.
Volgens Alaskan Brewery is hun beroemdste bier, de Smoked Porter, in Malaga bij Arte & Sana aan de Plaza Merced te verkrijgen en nadat ik het voor mij tot dan toe onbekende café aan de schaduwzijde van het bekende plein ontdekt heb, is mijn missie duidelijk: ik ga de smaak, kleur en afdronk van dat roemruchte biertje eens grondig uittesten.
Het is nu zeker een uur geleden dat ik over de drempel gestapt ben en de jongeman uitgelegd heb wat ik wil en ik heb er nog steeds geen spijt van. Integendeel, ik ben aangenaam verrast met de vondst van deze plek: heerlijk gerstenat, fijne muziek en een werknemer die duidelijk lol heeft in wat hij doet.
Terwijl ik van mijn glaasje nip raken we ondanks zijn verwoede zoektocht in de ordners in een geanimeerd gesprek verwikkeld.
‘Ik ben gek op bier,’ verklaart hij zijn enthousiasme voor zijn vak, ‘en hier mag ik de hele dag bezig zijn met waar ik dol op ben en krijg er nog voor betaald ook. Elke ochtend om 11 uur zegt mijn baas tegen me: “Hier, proef deze tien biertjes eens even en zeg me of we ze op het vat zullen zetten.” Que mas quieres?
Dan stokken zijn woorden. ‘Ik begrijp het niet. Hier staat het toch duidelijk: Smoked Porter. Mira.’
Inderdaad, Smoked Porter, Alaskan Brewery, 1 fles staat er. Toch heeft hij de hele toko ondersteboven gehaald.
Hij schudt zijn hoofd. ‘Iemand moet hem vergeten zijn af te strepen. Het spijt me.’
Een nieuwe caña wordt voor me getapt.
‘Nummer vijf van de lijst. Een vol en een beetje stevig biertje, maar toch niet zwaar. Hier, proef maar.’ Hij schuift me het glas toe. ‘Van mij, het spijt me echt.’
Je kan geen ijzer met handen breken.
Terwijl mijn bierinname langzaam richting nummer 10 van het schoolbord oploopt kletsen we verder.
Als ik me beetje licht in het hoofd begin te voelen besluit ik dat mijn maag een steviger bodem nodig heeft dan alleen wat in schuim dobberende nootjes en neem ik afscheid.

Het werk voor vandaag zit er weer op, het is half acht geweest en omdat ik zin heb in een speciaal biertje sturen mijn benen me op de automatische piloot naar Arte & Sana.
Ik heb mazzel, de voorafgaande keren stond er een ander achter de tap maar vandaag is mijn favoriete biertapper er weer.
Een hartelijke begroeting volgt.
Dan vraagt hij wat ik wil drinken.
‘Verras me maar,’ zeg ik.
In een groot glas wordt me even later een ontzettend donker bier voorgezet. Het heeft de kleur van obsidiaan, van vulkanisch glas, niet echt zwart maar wel bijna. De schuimkraag is klein en bruinig.
‘Ik ben benieuwd of je kunt raden wat het is,’ zegt hij.
Ik ruik aan het glas. De geur heeft iets van een worstje dat te lang op de BBQ gelegen heeft. Of nee, het heeft meer van een verbrande marshmallow.
Voorzichtig neem ik een slok.
Oeps, dit is een combinatie die ik nog nooit geproefd heb. Een kruising tussen gerookte bacon en zalm, met een ondertoon van bitterzoete chocola, koffie, karamel, kersen (van die zwarte uit Mierlo), noten, en zelfs een vleugje vanille. Het doet denken aan zwoele seks en zomerhitte en het is het vreemdste biertje dat ik ooit gedronken heb.
Verrassend én overheerlijk, ik geniet van elke slok.
Als ik mijn glas leeg heb komt de jongeman naar me toe.
‘En?’ vraagt hij.
‘Ontzettend lekker,’ antwoord ik. ‘Wat is het?’
Er verschijnt een grote grijns op zijn gezicht. ‘Smoked Porter van Alaskan Brewery, jaargang 2006. Speciaal laten komen, heeft me drie maanden gekost.’
Vol ongeloof schud ik mijn hoofd. En wat jammer dat ik niet whatsapp, een foto van mijn lege glas naar zoonlief in Alaska sturen zou nu leuk zijn. Hoewel, van een vol glas is natuurlijk beter, want ineens schiet me te binnen dat hij me ooit gezegd heeft dat Smoked Porter in een ¾ liter fles komt.
Ik reik de jongeman mijn glas aan.
‘Doe me de rest ook maar,’ zeg ik.
Zijn gezicht betrekt. ‘Eh… eh… dat is wat moeilijk’.
Hij loopt naar de bar en tovert een glas als het mijne tevoorschijn, met nog net een bodempje zwart.
‘Dit is alles wat er nog over is.’ Het klinkt bijna melancholisch. ‘Ik kon er niet van af blijven. Het rook zo lekker toen ik het inschonk.’

10428050_788117141227801_8205433788346444415_n

Arte & Sana, een café voor liefhebbers, dat is wel duidelijk.

Onderweg naar de piso irriteert het me mateloos dat ik de naam van de jongeman niet weet – er is een limiet tot wanneer je kan zeggen ‘sorry, maar hoe heet je nu eigenlijk’ – en eenmaal thuis stort ik me op het fenomeen Facebook.
Eureka! Tien minuten later heb ik beet. De (bij?)naam van de jongeman is… Ale!
Waarom verbaast me dit nu niet?

Arte & Sana
Plaza de la Merced 5, Málaga
Openingstijden:
maandag – donderdag 19:00 – 02:00
vrijdag en zaterdag 13:00 – 03:00
zondag 13:00 – 02:00

Dit bericht is geplaatst in Blog met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.

12 Responses to Arte & Sana

  1. Karen Groeneveld schreef:

    Wat had ik deze Malagaartjes graag voor ons bezoek aan Malaga gelezen! Wat hebben we allemaal gemist.

  2. Maurice schreef:

    nou, daar zitten we dan met ons 700vlissingen bier……..leuk stukje.

  3. Anne Pennekamp schreef:

    Ik denk dat ik straks maar even richting Merced loop.

  4. Quinten schreef:

    Leuk stukje padre! Ben blij dat mijn verre reizen ook voor jou een nieuwe wereld opent. Cheers!

  5. Carmen Gatsonides schreef:

    Erg leuk stukje. Krijg er echt zin van in zo’n lekker biertje.

  6. Maike schreef:

    Erg van genoten, jammer dat het verhaal al zo snel afgelopen en het biertje opgedronken was, ik kon hem bijna ruiken hier in Alicante 🙂
    Enne, het is al bijna weer vrijdag!

    • Jose schreef:

      Nog een paar en dan hebben we 200 !!! lezers. En dat na 3 weken. Ik denk dat we er zaterdag tijdens la noche en negro in Soho een lekker biertje op gaan drinken :). Maar eerst komt Renata’s blog van komende vrijdag natuurlijk

  7. Robert Strengers schreef:

    Een oom van mij was pater Trappist in Rochefort (België). Als kind heb ik heel vaak in de bierbrouwerij en de kelders waar het bier in flessen lag te gisten, gelopen. Het maakte grote indruk op mij en die geur vergeet je nooit weer.
    Nu, na een optreden, staat er altijd een “Trappistje” voor me klaar. Eén is genoeg; bij elke slok is het alsof er een engeltje (en dus gelukkig geen pater!) op je tong piest!
    Carpe Diem en het bier helpt daarbij (maar….: drink met mate!)

    • Jose schreef:

      Dan ga ik ervan uit dat we je nog wel eens een keertje hier zien :). Was trouwens een superact van jullie 3 september, moet er nog vaak aan terugdenken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *