Bienvenido en “la Casa del Perro”

Soms zijn er van die momenten dat ik denk dat ik van een andere planeet kom.
Dat Málaga even niet zo vertrouwd en bekend voelt als de overige 99% van de tijd.
Na een periode van eenzaamheid op de berg tijdens het schrijven bijvoorbeeld.
Wekenlang ondergedompeld in de Nederlandse taal, slechts in het veeleisende gezelschap van de personages van mijn boek, doet rare dingen met een mens.
Bij terugkeer in de bewoonde wereld blijken de winkels soms zomaar gesloten en kom ik klem te zitten in een boodschappenkaropstopping bij de enige geopende supermarkt, zijn plotsklaps de gangbaarste Spaanse woorden uit mijn vocabulaire verdwenen, viert Málaga juist dan “de dag van de humeurige mañana-mannen” of vindt de mevrouw van Hacienda het een fijn idee me van het kastje naar de muur te sturen.
Of misschien brandt mijn geheugen door in die overgang van stilte naar hectische drukte.
Het lijkt er in ieder geval op dat de stad uitgerekend in mijn afwezigheid heeft besloten alles te veranderen.
Waarschijnlijk begrijp ik daarom Renata zo goed wanneer ze een tijdje in Nederland is geweest en vers van het vliegveld weer in het Malagueño leven belandt: haar ogen schieten heen en weer over de drukte, haar Spaans verdampt op het moment dat ze haar mond opendoet, de stevige arm die ze me geeft heeft eerder met opkomende paniek dan met gemis te maken en iedere keer opnieuw loopt ze verkeerd naar de meest vertrouwde plekken.
‘Zou La Casa del Perro al heropend zijn?’ klinkt het hoopvol ter hoogte van mijn elleboog.

Vroeger, als wij na een trip weer terug in Málaga waren, wezensvreemd van de berg kwamen rollen, of gewoon een dag achter de kiezen hadden waarop niets lukte, togen we steevast voor een lekker hapje naar La Casa del Perro.
En heerlijke hapjes (mordiscos) waren er daar in overvloed; vlees, vis of vegetarisch,

tortillita de camarones

tortillita de camarones

gekonfijte artisjokken

gekonfijte artisjokken

alles oogstrelend opgemaakt en met verborgen verrassingen die kinderen, en zelfs zuurpruimen, aan het lachen brachten.
Maar meer nog dan het zalige eten en de goede wijnen bezorgden de hartelijkheid en warmte van gastvrouw Ana en kok Fede ons het ultieme gevoel van “thuiskomen”.
Dus sleepten wij kinderen, familie en vrienden mee naar ons favoriete restaurant, al hamerde Ana er bij ons op om ‘alleen maar reclame te maken bij aardige mensen: lekker eten en een goede sfeer zijn belangrijker dan veel geld verdienen.’

het vroegere Casa del Perro

het vroegere Casa del Perro

Dat dit Ana en Fede menens was merkten we een jaar later, toen bijna de helft van het aantal tafels uit de zaak verdween omdat ‘Fede op die manier vaker de keuken uit kan om een praatje te maken met de gasten.’
Hoe welkom wil je het hebben met zulke fantastische mensen?
Er viel dan ook een krater in ons bestaan toen La Case del Perro ruim een jaar geleden de deuren sloot. Niet omdat het restaurant niet liep, integendeel, het zat bijna elke avond vol, maar omdat het pand werd afgekeurd en de huisbaas het niet wilde opknappen.
Dat laatste bleek overigens niet helemaal waar, een paar maanden later zat er in hetzelfde pand een nieuw restaurant. (En betaalden de nieuwe huurders “iets” meer huur.)
Es la vida, zeker in een stad die qua toeristen gerust booming genoemd mag worden.
Voor Ana en Fede volgde een helse zoektocht. De juiste locatie, het passende budget, maar vooral de sfeer was de leidraad. Keer op keer werd echter hun opflakkerende hoop de grond in geboord.
Niet-kunnen-koken en Fede gaan niet samen. Telkens als we elkaar tegenkwamen zag hij er ongelukkiger uit en iedereen wist dat deze situatie niet lang meer mocht duren.
En toen werd er een sfeervol pand gevonden, midden in het centrum.
Probleem was wel dat het daarvoor een woonhuis was en ook nog eens een casa antiqua.
Een enorme verbouwing volgde. Dag en nacht werd er gewerkt,

fede

Fede

Ana

Ana

vrienden kwamen van heinde en verre om hun hulp aan te bieden, nagels werden aan flarden geknaagd tijdens de zenuwslopende jacht op vergunningen en fondsen verdwenen in alle gaten die gestopt moesten worden. Er leek geen eind aan te komen.
Maar… nog even, en dan gaan in calle Hernán Ruiz de deuren open van een spiksplinternieuwe La Casa del Perro en kunnen we weer thuiskomen met lekkere mordiscos en bocados, para compartir natuurlijk, heerlijke wijntjes en warme gastvrijheid…
Er is alleen een klein probleempje: geld.
Vandaar dat we iedereen willen oproepen een steentje bij te dragen (wat overigens ook letterlijk kan*).
Ana en Fede zijn namelijk een crowdfunding via Goteo.org begonnen.

Hoe werkt het?
Goteo.org is dé Spaanse site voor crowdfunding.
Het werkt heel eenvoudig: deelnemers geven aan wat hun project is, wat ze de co-financiers zullen aanbieden en wat het benodigde maximum en minimum aan vergaarde fondsen is. De organisatie Goteo kijkt dan of het project in hun “plaatje” past en zo ja, dan kan de actie starten. Is binnen 40 dagen het minimumbedrag niet bereikt, dan stopt de crowdfunding en krijgt iedereen zijn geld terug. Iets wat voor alle smulpapen, lekkerbekken en gezelligheidsdieren uit Málaga en omgeving een flink gemis zou zijn.
Klik hier als je mee wil doen met de crowdfunding van La Casa del Perro.

Voor het gemak de Nederlandse vertaling van wat La Casa del Perro voor je in de aanbieding heeft:
€ 5: een lot waarmee je een diner voor twee personen kunt winnen
€ 15: je naam op de muur (* het bijgedragen steentje)
€ 20: menú del día incl. drankje voor twee of een schort van eco-katoen met recepten
€ 30: eco-shirt met naam. Heb je het aan bij je bezoek aan La casa dan krijg je een mordisco gratis
€ 50: waardebon voor 5 menús del día incl. drankje plus het recept van die dag
€ 100:  mijn favoriet, waar haal je tegenwoordig zo’n lekker rendement van maar liefst 20 % ? – 12 kortingsbonnen van € 10 voor 12 keer heerlijk dineren (of bijvoorbeeld 3 keer met zijn vieren of 2 keer met zijn zessen natuurlijk.)
€ 200: eco-schort, kookcursus en diner
€ 600: een uitgebreid zeebanket-paella, incl. 2 drankjes en een huisgemaakt toetje voor 20 man (de perfecte aanleiding om met al je vrienden op stap te gaan)
€ 1000: diner voor 20 man, bij je thuis –alleen in Málaga stad

Dit bericht is geplaatst in Blog met de tags , , , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

2 reacties op Bienvenido en “la Casa del Perro”

  1. Maike schreef:

    Geweldig dat het ze gelukt is en ik hoop dat de Crowndfunding goed aanloopt! Geniet van het terug veroverde warme thuisgevoel de volgende keer :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *