¡CANELA!

Canela.
Het is het stopwoord van Rui, een Portugese vriend van me die al tig jaar in Spanje woont en zo ongeveer de handigste, beste en in elk geval meest betrouwbare klusjesman is die ik ooit ben tegengekomen hier op het Iberische schiereiland.
Hoe lastig ook het probleem, wanneer hij het voor me heeft opgelost en hijzelf vindt dat hij perfekt werk afgeleverd heeft, klinkt het steevast: ‘¡Canela!
Jarenlang, ik schat dat hij nu ondertussen een jaar of acht hier bij me over de vloer komt, heb ik gedacht dat het gewoon een van zijn speciale uitdrukkingen was. Daar heeft hij er namelijk nogal wat van. Dat komt omdat hij ook in Duitsland en in Nederland heel wat afgebouwd heeft en overal een woordje meepikt.
Zo sluit hij elk gesprek met mij altijd af met ‘Dankuwel! Dakkapel!
Het rijmt en het klinkt lekker.
Aangezien er hier geen Spanjaard te vinden is die weet wat een dakkapel is en het voor Nederlanders en Vlamingen nu ook weer niet echt normaal klinkt, heb ik al heel wat wenkbrauwen zien fronsen.
Maar dit weekend zijn het mijn wenkbrauwen die de lucht ingaan: canela (en ook canela en rama of canela fina) blijkt een echte Spaanse uitdrukking!

‘Er is een canela-party in Paris 15,’ verkondigt vriendin Ana, de festivaldeskundige, ‘en er komt een hele goede band. Luister, je schijnt je wel een beetje te moeten verkleden.’
Een feestje, altijd leuk. Een goede band, lekker. Verkleden? Een uitbundig overhemd en de dameshoofden in de plamuur later zijn we er klaar voor. Denken we.
Bij aankomst, om een uur of 11, in Spanje beginnen dat soort feesten pas echt rond middernacht, blijken we toch een beetje underdressed.
Waarbij het ‘een beetje’ een understatement is.
Het lijkt het Brabants carnaval wel. Alleen dan nog fantasierijker en inventiever. (van origine ben ik een Brabo dus ik heb kennis van zaken en mag dat soort dingen zeggen).
Twee colaflessen, wat plakband en beschilderd karton transformeren in een blitse raketaandrijving.
DSC01434En een kieskeurige Jaws eet een hapje mee.
DSC01419Ogen schieten tekort om alles op te nemen.

DSC01412
Wat een prachtige uitdossingen en alles duidelijk zelf gemaakt; eindeloze uren noeste arbeid en heel veel liefde.
En wat een overgave: vanaf het begin tot in de vroege uurtjes blijven de gasten hun rol met verve spelen.
DSC01406
Ook valt het me meteen op dat het hier duidelijk niet gaat om ‘hé, kijk mij eens’, maar om ‘joh, wat zie je er leuk uit.’ Of ‘jullie’ natuurlijk, want heel wat vrienden- en vriendinnengroepjes hebben de koppen bij elkaar gestoken.
Zo krijgen de Russische atleten, die wegens doping niet naar Rio mochten hier nog een tweede kans
DSC01409en komt het boek La Isla Misteriosa van Jules Verne tot leven.

DSC01423

Door hoge nood gedwongen mis ik de aankomst van de president van een bananenrepubliek voor wie tevoren vlaggetjes werden uitgedeeld en wiens limousine gevolgd werd door een vrachtwagen met in camouflagepakken gestoken militairen.
Maar de, voor mijn simpele klikklak veel te snelle, aankomst van de Franse popgroep in hun 2CVmaakt dat weer ruimschoots goed.

DSC01414
In de enorme zaal wordt uitbundig gedanst op keiharde muziek die uit luidsprekers dreunt.
DSC01418
Bij iedere bandwisseling stromen de mensen naar buiten om daar een half uurtje verder te feesten, een peukje te roken of gewoon lekker toe te kijken.
DSC01420Niemand vindt het een probleem dat daarbij de straat wordt geblokkeerd.
Twee mannen toveren een lang touw tevoorschijn en dan is het tijd voor touwtjespringen op het kruispunt.
DSC01421

Vroeg in de ochtend besluiten we moe maar heel voldaan naar huis te gaan.
Bij het instappen in de auto realiseer ik me ineens dat hier een paar duizend man  uren en uren gefeest heeft, er sloten drank naar binnen zijn gegoten, maar dat ik geen seconde ook maar een spoortje van agressiviteit gevoeld heb.
DSC01425
Botste er iemand tegen iemand anders op, werd er bijna een oog uitgestoken door een groot kostuum of schoot er bedoeld of onbedoeld een voet te ver uit,DSC01432telkens werd het gevolgd door een lachend ‘perdón’ en het samen heffen van het glas.
Als je op die manier een feestje kunt vieren, past er maar één woord: ‘¡Canela!

http://www.ruimake.es/

Dit bericht is geplaatst in Blog met de tags , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

4 reacties op ¡CANELA!

  1. Jenny schreef:

    Iets als ‘ajeto buur!’ misschien? In de zin van ‘tof, dat fixen we samen weer mooi!’?

  2. Jenny schreef:

    Even kijken.. https://youtu.be/Xp4qBlms4WU
    Er zijn er nog zo’n 50

  3. Martha Buermans schreef:

    Leuk om dit nu te lezen!! Met de foto’s erbij komt het allemaal nog meer tot leven!!

    Je had al verteld over dit feest in het vliegtuig op mijn terugreis van Malaga naar Rotterdam op 2 sept. j.l. We hebben toen gezellig zitten kletsen over taal, spelling en schrijven. Hierdoor ben ik nieuwsgierig geworden naar jouw werken, waaronder ook de korte verhalen waarmee ik ben begonnen.

    Ik vind je schrijfstijl heel prettig. Je schrijft zoals je vertelt: heel ongekunsteld.
    En….. ik heb ook geen spellingsfouten ontdekt, waarvoor ik allergisch ben zoals je misschien nog wel weet. Chapeau!! Ik zal zeker meer van je gaan lezen!

    Als je nog iemand zoekt om je te helpen met correctiewerk…. Ik houd me aanbevolen!

    • José schreef:

      Hola Martha,
      Eerst een zucht van verlichting dat er geen spellingsfouten in staan en daarnaast blij dat je de schrijfstijl leuk vindt. En ik vond het erg gezellig in het vliegtuig, voor ik het wist waren we in Rotterdam. En dat van correctiewerk onthou ik.:)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *