Centre Pompidou Málaga

Het is een onverwacht warme dag. Na een wandeling langs het strand van La Malagueta heb ik Renata die allergisch voor deze hitte is halverwege de pier van Muelle Uno onder een van de vochtvernevelaars achtergelaten en ben ik doorgeslenterd tot de hoek van de haven waar El Cubo staat.
Nu ik de veelkleurige kubus van het Centre Pompidou Málaga in het echt zie valt hij me een beetje tegen. Met zijn grote broer in mijn achterhoofd verwachtte ik iets groters en meer spectaculair aan te treffen.
‘Ja ja, ik weet het: ik ben een mislukte pinda!’ klinkt het zuchtend ter hoogte van mijn rechterelleboog en ik word meegesleurd naar de ingang. Een blik op Renata’s verhitte gezicht vertelt me dat ik beter niet tegen kan sputteren. Ook waag ik het niet op te merken dat het scheelt als je een beetje pelan pelan doet en kijk ik al helemaal uit om het woord
h o r m o n e n in de mond te nemen.
Vrouwen.
De glazen deuren sluiten zich achter ons.
‘Airco. Airco. Airco. Zalig.’ Puffend blijft Renata bij de ingang staan; het is duidelijk de bedoeling dat ik de suppoost tegemoet treed.
Bezoekers komen waarschijnlijk niet vaak op deze manier binnenvallen, de ogen van de man schieten in elk geval onzeker tussen ons heen en weer. Mij overvalt het kale beton. Er staat me iets bij dat deze ruimte oorspronkelijk bedoeld was als parkeergarage. Nou, zo voelt het ook.
Op mijn vraag waar de ingang is wijst de man me naar een balie helemaal achterin die zo verdekt opgesteld staat dat hij bijna wegvalt tegen de muur.
De entreeprijs valt reuze mee en daarbij inbegrepen is ook nog een elektronische gids.
‘English or Spanish,’ vraagt de vriendelijke dame achter de balie.
Spaans, wil ik zeggen maar Renata is me voor.
‘Ingles, por favor.
De dame overhandigt ons ieder een apparaat.
‘Moet je kijken, José,’ zegt Renata met een grote grijns, ‘het lijkt wel een dildo.’
Fanatiek begint ze op alle knoppen te drukken.
Snel neem ik haar mee, weg van de balie, dildo is in het Spaans vast ook dildo. (nee dus, ik kom er later achter dat het in het Spaans een consolador heet, letterlijk vertaald ‘hij die troost’)
Al na een tiental stappen valt Renata onverwachts stil.
Ik zie al snel waarom: beneden ons strekt zich een zaal uit vol zilveren wezens.

P1020305

Bevroren biddende moslima’s afkomstig van een onbekende planeet, zo ver het oog reikt. Terwijl ik het vijf minuten geleden nog stinkend heet had, bezorgt het aanblik me kippenvel.
‘Kom,’ fluister ik en zie hoe Renata uit haar betovering schrikt. ‘Laten we naar beneden gaan. Dan kunnen we het beter zien.’

Ruim twee uur later leveren we onze elektronische dildo’s weer in. Ongebruikt, kunst ervaar je en hoeft niet verklaard te worden. Het moet je meevoeren langs verwondering, bewondering, raadsels, ontroering, humor en het complete arsenaal van gewaarwording dat in een mens verborgen ligt.
En wat dat betreft huisvest het Centre Pompidou Málaga een ware achtbaan aan verrassingen.
‘Morgen, als het weer zo warm is, nog een keer?’ vraag ik Renata plagend.
‘Zeker weten,’ antwoordt ze lachend.

010415salaspompidou01.jpg_2000982222

Centre Pompidou Málaga.
Dit kleine broertje van het beroemde Centre Pompidou Paris bevindt zich in “El Cubo”, aan de haven van Málaga, in het opvallende en kleurrijke gebouw aan het begin van Muelle Uno.
Openingstijden: 09.00– 20.00  (van 16 juni tot 15 september: 11.00 – 22.00).
Dinsdag gesloten.
Prijzen: de permanente expositie 7 euro, de wisselende expositie 4 euro, gecombineerde tickets 9 euro.
Voor de invulling van de wissel-expositie: www.centrepompidou-malaga.eu.
De vaste collectie bevat werken van kunstenaars uit de moderne en hedendaagse kunst opgebouwd rond de thema’s metamorfose, zelfportretten, mens zonder gezicht, het politieke lichaam en het lichaam in stukken.

Dit bericht is geplaatst in Blog met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.

3 Responses to Centre Pompidou Málaga

  1. carmen gatsonides schreef:

    Erg leuk beschreven en zo echt m’n zussie, haha. En uitnodigend om er ook naar toe te gaan. ?

  2. Maryke schreef:

    Interesting! Did this just open or how did we miss that?
    Next time…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *