Een Spaanse rijschool

(Dit blog is als column eerder gepubliceerd in Kosta magazine)

Een in slaap vallende buschauffeur op de snelweg, alcoholfuiken, snelheidscontroles, competitieve Portugezen met loden schoenen, rukwinden, overvolle steden, middeleeuwse pijpenlasteegjes, Castiliaanse coureurs die een paso doble ten beste geven in het spitsuur, verblindende tegenliggers, een op hol geslagen TomTom die een konijnenspoor voor verharde weg aanziet (met dank aan de Galicische boer voor de bevrijding uit een ietwat benarde positie), schier oneindige kuddes overstekende geiten… na drie weken toeren over het Iberisch schiereiland, een kleine vijfentwintighonderd kilometer op de teller en een half uur hoosbuien op Portugese bergweggetjes besluit José dat er werkelijk niets meer is waarom ik niet in het Spaanse zou kunnen rijden.
Toch heb ik zo mijn twijfels.
Mijn rijstijl is namelijk niet van het trefzekere soort.
En over die van de Andalusiërs heb ik – na heel wat jaren vastklemmen aan de bijrijdersstoel – ook zo mijn bedenkingen.

De onverharde weg vanaf de campo naar beneden levert – met het nodige beleid, veel geduld en goede schokbrekers – weinig problemen meer voor me op. Tenslotte ligt de afgrond aan de rechterkant dus zie ik hem niet, en weet ik de geulen waar een gemiddeld formaat muilezel in past ondertussen te vinden. Daarnaast kom je er zelden snelheidsduivels tegen.
Nadat ik me aangeleerd heb goed in de bochten te rijden en rekening te houden met overdwars om de hoek stuivende tegenliggers, begin ik zelfs lol in de slinger-de-slang beweging van de tweebaansweg te krijgen. Net motorrijden, maar dan anders.
Tot ik een rotonde tegenkom.
‘Stop! Zie je die auto dan niet?’
‘Ja maar, ja maar… ’ Mijn hard bevochten zelfvertrouwen verdwijnt door de bodemplaat. ‘Hij heeft zijn richtingaanwijzer toch aanstaan?’
Er volgt een lezing waarom je in Spanje bij een rotonde altijd moet wachten tot er echt niemand meer aankomt, ook al geeft men aan af te willen slaan.
‘Je weet hier nooit of iemand op het allerlaatste moment van gedachten verandert.’
En inderdaad zie ik al snel dat veel automobilisten richtingaanwijzers beschouwen als feestverlichting. Aan, uit, of toch maar aan, of vergeten uit dan wel aan te zetten, alles knippert zonder functie.
Ik wacht en wacht en vraag me af hoe ik op de drukke rotonde moet komen.como-se-debe-circular-por-una-rotonda
Op mijn derde glorieta en niet langer in gloriastemming zie ik in mijn ooghoek een auto met een sukkelgangetje naderen. De ogen van de hoogbejaarde bestuurder schieten van links naar rechts. Ik verwacht dat hij afremt maar in plaats daarvan knijpt hij zijn ogen stijf dicht, geeft vol gas en schiet de rotonde op. José knalt bijna door de voorruit wanneer ik op de rem stamp en de auto links van me kan nog net een botsing vermijden.
Nietsvermoedend maakt de oude chauffeur zijn rondje. Het getoeter is niet aan zijn dovemansoren besteed.

rotondasDat is dus ook een manier.
‘Je moet gewoon meevloeien met het verkeer,’ is het goedbedoelde advies van een Spaanse vriend.
Meevloeien? Hoe doe je dat? Bestaat er een ritme dat bepaalt wanneer ik in moet voegen, een stroom waarop iedereen zich als vanzelf laat drijven?
Een Seat voor me die zomaar op de rem gaat staan omdat hij nog niet weet of hij rechtsaf dan wel rechtdoor wil, een Audi die op een driebaansweg even makkelijk rechts als links inhaalt, een dronkenlap die zijn auto op de middenberm van de rondweg achterlaat en zigzaggend door het verkeer probeert over te steken, optrekkende en dan weer afremmende chauffeurs, discussiërende en telefonerende stuurlui, boertjes die met veertig over de snelweg kachelen, hoe ik ook mijn best doe, ik ben bang dat ik altijd een hork zal blijven in het Andalusische verkeer. Ik kom gewoon ogen tekort, mijn voet lijkt verkleefd aan de rem.
Die relaxte ‘flow’ moet voor anderen weggelegd zijn. Want terwijl links en rechts ontspannen gezichten langs me racen en met elkaar lachen en babbelen, voel ik de kramp in mijn kaken.
Tot… ik op een dag een steeg inrijd en samen met drie auto’s voor me vast kom te staan. Met alle tijd van de wereld wordt het vuil opgehaald en een van de vuilnismannen maakt een praatje met de bestuurder van de auto meteen achter de blokkerende vuilniswagen.
Vijf minuten worden er tien en niemand lijkt haast te hebben.
‘Dit geloof je toch niet! In Nederland… ’
In Nederland zou iedereen geïrriteerd raken, opgefokt. Loeiende claxons en scheldpartijen, mobieltjes die tevoorschijn gerukt worden omdat een afspraak tien minuten later wordt… enzovoort, enzovoort.
Hier zie ik geen boze gezichten, integendeel. De moeder van de auto voor me maakt van de pauze gebruik om haar dochters de benen te laten strekken, de jongens daar weer voor vermaken zich met het bewonderen van passerend vrouwelijk schoon en ondertussen klaren de vuilnismannen efficiënt maar zonder stress hun karwei.
Als bij toverslag valt alle spanning van me af. In een Andalusië waar je zo op andere verkeersdeelnemers moet letten zal men er ook geen probleem mee hebben als je zelf een foutje maakt, redeneer ik opgelucht.
Fluitend rijd ik naar huis.
En de rotondes?
Gewoon meevloeien.cr_975554_5868edb514a3436b8f5470a534f0da7f_somos_el_epitome_de_lo_cutre

Dit bericht is geplaatst in Blog. Bookmark de permalink.

6 reacties op Een Spaanse rijschool

  1. Viathou schreef:

    Ha ha, ja in Italië kunnen ze er ook wat van, vooral in Sicilië; de eerste die komt die heeft voorrang. Heb een heerlijke vakantie en geniet.
    Veel liefs vanuit een regenachtig UK maar eind deze maand weer naar Italië.
    Viathou

  2. nicole schreef:

    Ja, go with the flow! Bij de Arc de triomphe in Parijs beter niet, voor je het weet draai je een kwartier in het rond. Fijne vakantie! Liefs uit een zonnig maar koel Normandie.

  3. Mattijs schreef:

    Het Keizer Karelplein in Nijmegen is ook legendarisch. Na 18 jaar lukt het me wel om dit binnen 15 sec 360 gr rond te rijden, het is alleen dan niet go with the flow, maar je eigen flow creëren. En goed voorsorteren natuurlijk 🙂

Laat een reactie achter op nicole Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *