Fris en fruitig

‘Warme, volle wijn met een eigenzinnig karakter’ vertaal ik het etiket vrijelijk volgens de Spaanse slag.
Een rode wijn gelijk een persoonlijkheid?
Was het de beschrijving van iemand op een datingsite dan dacht ik toch drie keer na eer ik zou reageren. Warm en vol kunnen elkaar dan misschien nog compenseren, maar wat als eigenzinnig een eufemisme voor onmogelijk blijkt?
Een zeer risicovol type om een vrije avond mee door te brengen.
Ik plaats hem terug in het schap.
‘Jong en fruitig’.
Wanneer ik het dubieuze gezelschap bekijk waarin deze fles verkeert vermoed ik dat het ‘joven’ vooral op de onberekenbaarheid ervan slaat en het ‘afrutado’ op een citroenzure afdronk die kaakscharnieren op slot gooit en tandglazuur doet rammelen.
‘Suave y muy elegante’.
Voor mijn geestesoog zie ik een ballerina, terwijl ‘… de gran cuerpo y concentración’ het beeld van een stevige monnik bij me tevoorschijn tovert.
Chocolate amargos y especias’, toch meer iets wat ik in andere producten hoop aan te treffen.
Abocado (dat woord rijm ik zelden met iets positiefs), Balsámico (een goedje dat je over de sla gooit) en Cubierto (komt me geniepig voor): het ABC van vinologen. Het duizelt me en ik heb geen idee wat ik er mee aan moet.
Hele boekwerken worden volgeschreven met omschrijvingen van zelfs het eenvoudigste wijntje, maar nergens vind ik waar ik naarstig naar op zoek ben: kan ik ermee door een deur?
Ik heb namelijk een probleem: ik ben gek op rode wijn, maar mijn lichaam heeft daar soms een andere mening over.
Genieten van een lekker glas bij het eten, op een terrasje bij de ondergaande zon of een fles of wat stukslaan in het gezelschap van vrienden?
¿Que mas quieres?
Alleen steeds vaker komt het voor dat ik het bekoop met koppijn. Variërend van een enkel zeurend spijkertje tot het geweld van een spijkerpistool dat een onuitputtelijk arsenaal aan ijzerwaar in mijn schedel ramt.
En dan is er nog een obstakel: mijn steeds veranderende smaakpapillen.
Gaat een wijn de ene dag nog gelijk engelenpies over mijn tong, de keer daarop proeft hij wrang en zaagselachtig. Of menen mijn kaken dat ik in een citroen gebeten heb. Lekker in combinatie met zout en tequila, maar niet als je een soepel druivennat verwacht.
Geroemde kwaliteit, prijsklasse, land van origine, een slobberwijn of het magnum opus van een chateau, het maakt geen enkel verschil: het ene moment vind ik hem heerlijk, het volgende moment proeft hij knudde.
De rest van mijn leven doorbrengen met een pot thee?
Daar denk ik liever niet aan.
Dus zoek en probeer ik alle soorten en in verschillende mate wijn, wissel ik af en varieer en speur naar ultieme aanwijzingen op de etiketten.
Maar ‘fris en fruitig’ dekt de lading niet wanneer je ‘hoofdpijnvrij’ en ‘zonder apezuur’ hoopt aan te treffen.
Wijn kiezen blijft een Russische roulette.
Een mens wordt er moedeloos van.

Wanneer de nood hoog is, is de oplossing nabij.
Op een dag verschijnt er een reddende engel in de gedaante van de uitbater van Mainake op de Calle Victoria.
Eerst laat hij me de winkel verkennen, een fraai ogend blikje sardines hier, mainake-4een pot gerookte groenten daar en pas wanneer ik dreig te verdwalen in het aanbod onbekende wijnen duikt hij geruisloos naast me op.
Zonder een moment opdringerig te worden maakt hij me wijnwijs.
Hij toont me de flessen als personages uit een roman: dit is een zeebonk met een groot hart uit Cadíz, voor deze uit Málaga kan je het beste even de tijd nemen, hij doet zich namelijk anders voor dan hij in wekelijkheid is, en dit hier is een mooie rijpe vrouw uit Granada waar je de koude winter en de bloedverziekend hete zomer in terug kan vinden…met het bijkomend temperament, vanzelfsprekend.
Zijn neus voor wijnen blijkt ook voor klanten op te gaan.
Langs dezelfde neus weg stelt hij me een paar vragen, keuvelt nog wat verder en vormt zich een beeld van mijn smaak, de gelegenheid en het budget…
Vervolgens buigt hij zich voorover en pakt een van zijn rode companen uit het rek.mainake-2‘Probeer deze maar. Jullie zullen het goed met elkaar kunnen vinden.’
Thuis op mijn balkonnetje bevind ik me inderdaad in fantastisch gezelschap.
En de dag erna? Geen centje pijn.
Als ik een kleine week later weer zijn zaak binnenstap informeert hij nieuwsgierig hoe de wijn bevallen is.
‘Geen zure afdronk of hoofdpijnen? Helemaal gelukkig en tevreden? Mooi, mooi, maar eigenlijk heb ik hier een heerlijke (fris, jong, rondborstig, elegant, vol et cetera.) wijntje dat je ook eens moet proberen.’
Stap voor stap, fles na fles, bouw ik een arsenaal aan favorieten op waarvan bij alle gelegenheden blindelings en zonder paracetamol in de aanslag valt te genieten. En nog blijft er veel te proeven over.
Alles klinkt muy bien perfecto.
Alleen…
Het is altijd gezellig om een glas met een hapje in zijn winkel te nuttigen, en thuis op mijn balkon drinken is ook heerlijk ontspannend, maar…
‘We gaan een proeverij bij Merced beginnen. Hopelijk in juni al.’
Ik verslik me in de wijn: heeft hij mijn hoopvolle gedachten soms geróken?
Dan maakt mijn hart een huppeltje: van heerlijke wijn genieten op een terras, eindeloos mensjes kunnen kijken én toch de volgende dag fris en fruitig voor de dag komen.
Het leven wordt vurrukkulluk!

Mainake Casual Gastro
Pasaje Campos 10 (dat is het straatje net achter Merced)
Málaga

15 juni gaat hij open (al hoopt hij zelf een weekje eerder)

En kan je niet wachten tot 15 juni:
Mainake
Calle Victoria 45
Je zult er geen spijt van krijgen.mainake-3

Dit bericht is geplaatst in Blog. Bookmark de permalink.

12 reacties op Fris en fruitig

  1. Ria Schraverus schreef:

    Geweldig! Daar zou ik best eens een kijkje willen nemen. Wie weet, ooit.

  2. Robert Strengers schreef:

    maar, wat is nou het geheim van deze wijnen dat je er geen hoofdpijn van krijgt? Heeft hij je dat nou kunnen uitleggen? Komt het door sulfiet of andere oorzaken? Of, ligt het aan de aardige verkoper Renata…..?!

  3. Mattijs schreef:

    En nu heb ik dorst…

  4. Carmen Gatsonides schreef:

    Heerlijk stukje weer! En volgende keer gaan we samen proeven he?

  5. Ineke van de Ven schreef:

    Ik proef de wijn en de sfeer bij het lezen van je verhaal….heerlijk

  6. Eric schreef:

    Omne malum vino cantuque levato

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *