Rebajas en de zen van de moestuin

De zon brandt en ik veeg het zweet van mijn voorhoofd.
Drie uur beesten in de moestuin en alle drukte rondom feestdagen in het Nederlandse behoort tot de verleden tijd. Evenals de naweeën van een griepje, de herinnering aan stapels papieren tijgers die rond de jaarwisseling bevochten moesten worden, de vermoeidheid door een teveel aan visites, schranspartijen en drankgelagen en het laagje spek rond mijn middel dat aan die laatste twee te wijten is.
Weg. Vergeten. Opgeruimd.
De laatste emmers onkruid gooi ik op de composthoop en daarmee ook mijn restantje gepieker. Een goedkopere en productievere meditatie dan moestuinen bestaat er niet: al na een kwartier wroeten verkeer ik altijd in een perfecte staat van zen.
De tuin kan er weer even mee door en de gaten die ik gegraven heb zijn diep genoeg; straks nog even inkopen doen en dan op de terugweg mooi een paar walnootboompjes in het tuincentrum kopen.
Ik veeg mijn modderhanden aan mijn korte broek af en bedenk dat de opwarming van de aarde ook zo zijn voordelen heeft. Ik kan me in elk geval geen warmere winter heugen.
Vanmiddag maak ik een stoofpotje van habas en acelgas uit eigen tuin.
En vanavond staat er koolraap op het menu.
¡Que rico!

De parkeerplaats bij het winkelcentrum is bomvol.
Met veel mazzel en moeite weet ik een plaatsje tussen een scheef ingeparkeerde FIAT en een kamerbrede SUV te bemachtigen. Het is vandaag duidelijk geen puente (een paar vrije dagen achter elkaar).
Heb ik al verteld dat ik op mijn berg midden in de natuur regelmatig de tijd vergeet? En al menig keer op een zon- of feestdag voor een gesloten winkeldeur heb gestaan?
Nou, vandaag dus niet gelukkig.
Gewapend met winkelkar en boodschappenlijst begeef ik me in de krioelende massa.
Mijn zen-gevoel loopt een aardige deuk op als ik rechts geramd word door een volgestapelde winkelwagen; slechts een paar schoenen verraden dat er zich nog een vrouwmens achter moet bevinden. Wanneer ik doorloop wijst de in tweedelig roze gestoken madam me er in een bootwerkersjargon op dat ook in een winkelcentrum de verkeersregels van toepassing zijn. Nog voor de boze frons en de rode vlekken haar perfecte foundation volledig om zeep helpen maak ik snel mijn excuses.
Maar het kan nog erger ontdek ik bij het passeren van de Mango.
De rebajas zijn begonnen!
De jaarlijks terugkerende koopgekte die een dag na Reyes (drie koningen, 6 januari) losbarst en elders in de wereld haar gelijke niet kent. De presentatiehysterie van een designercollectie bij H&M is een kinderpicknick in vergelijking met deze Spaanse uitverkoop.
Tijdens de rebajas veranderen gemoedelijke moekes in nietsontziende roofdieren, wordt het gebruikelijke mañana-gevoel overrompeld door onstilbare hebberigheid en heb ik vriendinnen elkaar de haren uit het hoofd zien trekken om het bezit van een flodderjurkje.
En ook dit jaar ziet het er weer uit als een slagveld.

diarioinforme
Vrouwen en meisjes van alle leeftijden, uit alle klassen en in alle soorten en maten, alsook een enkele verdwaalde knul – de meeste mannen staan met een semi-nonchalante air strategisch in de veiligere wandelgangen opgesteld – storten zich als bezetenen op de kledingstukken in de rekken en op de tafels, en slagen er wonderbaarlijk genoeg bijna altijd in de rakelings langs scherende ellebogen, graaiende klauwen en stampende naaldhakken van hun medekoopjesjaagsters te ontwijken.
Gefascineerd zie ik hoe een uit de kluiten gewassen matrone lukraak petieterige niemendalletjes uit de rekken rukt; een slanke dochter of een twintig maten kleinere vriendin is echter nergens te ontdekken.
Gelijk een slagschip meert ze aan bij de probadores.
Graag had ik willen blijven staan kijken om te zien hoe ze zich in die kleren dacht te hijsen, maar een roedel meisjes duwt me weg van de ingang en stort zich ook in het shoppend publiek.
Omdat het bevredigen van mijn nieuwsgierigheid niet opweegt tegen het volledig wegvagen van mijn eerdere zen-gevoel besluit ik het koopjeskoortsgedeelte van het winkelcentrum te laten voor wat het is en begeef me naar de grootgrutter waar ik de veiligere ‘onze prijzen zijn het hele jaar door voordelig’-normaliteit verwacht aan te treffen.
Een vergissing.
Ook daar raast de hamsterwoede door de gangpaden.
Vrouwen én mannen nemen hun nieuwjaarsduik in koel- dan wel vrieskisten, er is een relletje aan de gang in de wachtrij voor de vandaag niet zo vers ogende vis en een grote kerel daagt me dreigend uit het allerlaatste pak appelsap voor zijn neus weg te kapen.
Met een karige hoeveelheid boodschappen rijd ik naar de kassa en sluit bij de kortste rij aan; er is alleen een echtpaar voor me en een dame met een praktisch leeg winkelwagentje.
Volgende vergissing.
Wanneer de dame haar drie boodschappen op de band begint te leggen stromen er van alle kanten bepakte en beladen personen toe die hun waren er ook bij leggen.
‘Ze horen bij mij. Dat is mijn zoon. En dat de buurjongen. En die daar aankomt is mijn dochter,’ riposteert de dame het commentaar van het echtpaar achter haar en helpt de volgende (schoon)zoon/neef/buurman/vriend (kies maar uit, alle keuzes zijn mogelijk) met uitladen.
In de rij die zich intussen achter me heeft gevormd ontstaat nu beroering. De onvrede neemt merkbaar toe en mijn laatste restje zen verdampt wanneer de echte ruzie losbarst.
Ik laat mijn boodschappen voor wat ze zijn en vlucht naar de uitgang.
Hoogste tijd om me weer in te graven in de moestuin.

Een paar uur uur later open ik een hoppig speciaalbiertje en geniet bij mijn nieuwe walnootboompjes van de laatste zonnestralen. Naast me ligt een mooie koolraap, in de keuken staan de linzen te weken, de romige humus is gemaakt en ik heb een mooi cluster oesterzwammen van de baal in de schuur gesneden. Dat wordt straks een fantastisch maaltje.
Wie heeft er nou een supermarkt nodig als je een moestuin hebt?
Wat een rijkdom!

Ik wens alle lezers een ontspannen, verdraagzaam, gezond en smaakvol 2016 toe.
En met dit moestuingerecht hoop ik iedereen een zen-volle aftrap te geven.
Groentetaartje (ca. 4 personen)

Maak eerst de humus door de inhoud van een pot kikkererwten te pureren met een halve teen knoflook en het sap van een halve citroen. Zout en peper toevoegen en een uurtje laten rusten. Lepel er dan 100 ml zure room en een eetlepel gehakte peterselie door.

Schil de koolraap en snij hem in plakken van ongeveer een halve centimeter dikte. Kook deze in een halve liter groentebouillon met het deksel op de pan in pakweg twintig minuten gaar. Wikkel de plakken in aluminiumfolie.

Kook in dezelfde bouillon vervolgens een half ons gedroogde linzen; bij voorkeur groene.

Hak een sjalotje en een teen knoflook fijn en bak in wat boter de oesterzwammen (ca. 250 gram, champignons of andere paddestoelen mogen ook) snel aan. Wees daarna niet te zuinig met peper en zout, ze moeten pittig zijn.

Warm de humus even op in een pannetje, leg een schijf koolraap op een bord, strooi daar wat linzen over, vervolgens een flinke dot warme humus, de oesterzwammen en de rest van de linzen.

Smullen maar.

 

 

Dit bericht is geplaatst in Blog met de tags , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

3 reacties op Rebajas en de zen van de moestuin

  1. Rob Strengers schreef:

    Ik zag het voor me; leuk! Ik heb geen moestuin maar wel een tuin en inderdaad; heerlijk om in te “werken”!
    Beste wensen ook namens andere Rob,
    Rob Strengers

  2. Karen Groeneveld schreef:

    Ah, moestuinieren! Meer Zen bestaat er niet. Nu benijd ik je om het Zuid-Spaanse klimaat. Hier blijft het voorlopig bij plannen maken, zaden bestellen en grond voorbereiden. Te oogsten valt er weinig, want de boerenkool is van kleuterformaat gebleven.

    Ik miste een verslag van de uitbundige kerstviering in Málaga! Maar toen zaten jullie in Nederland, lees ik. Fijn dat jullie er weer zijn!

    ¡Buen provecho!

  3. Mariëtte schreef:

    Je schrijft zo beeldend over alle festiviteiten en rariteiten in Málaga! Geweldig. Hoef er bijna niet meer naar toe te gaan! Of net wel om de Spanjaarden ook zo in het echt mee te maken!!
    Je schrijven zorgt er in ieder geval voor dat ik me toch een beetje in Spanje waan als ik er zelf niet ben!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *