Terremoto

Verdwenen zijn de prognoses welke zanggroep dit jaar met Carnaval zal winnen.
Ook verleden tijd is de brand in El Tintorero. De klachten over de aanhoudende droogte en de daarmee samenhangende toekomstbeelden van droogvallende stuwmeren, mislukte oogsten en alles verterende zomerbranden lijken minder urgent, en het koninklijke corruptieschandaal – prinses Christina betrapt met de vingers in de fraudekoektrommel – en de dreadlocks van de lokale Podemosvertegenwoordiger zijn naar de achtergrond verhuisd.

@diariosur
Zelfs het laatste nieuws over de parkietverslindende terreurarend van El Perchel wordt slechts even aangestipt (R.I.P. Lucas de parkiet, hij maakte geluid en sprak een paar woorden tot het moment dat een gevederde moordenaar een einde aan zijn zevenjarige gekooide leven maakte).
‘Ik werd wakker en mijn maag keerde zich om.’
‘In de hele buurt sloegen de honden aan. Het was zo eng. Ik dacht dat mijn laatste uur geslagen had.’
‘Mijn man reed met de taxi over Velasquez en zag de torenflats golven.’
‘Het porselein van mijn schoonmoeder viel uit de kast! Daar gaat onze erfenis! Geen servies is meer compleet.’
‘Bij Juana is lekkage ontstaan volgens haar buurman.’
‘De hevigste aardbeving sinds vijftig jaar, zeggen ze!’
‘Ja, zelfs onze Pablo is wakker geschrokken.’
‘Dat is wel heel heftig.’
‘En hoe was het bij jou?’
De dames in de bakkerij draaien zich naar mij. Ik weet niet of ik blij moet zijn met deze onverdeelde aandacht.
‘Ik… eh… ik heb er eigenlijk niets van gemerkt,’ probeer ik voorzichtig.
‘Niets van gemerkt? Hoe kan dat nou? De hele stad schudde in zijn voegen!’
‘Ik was in de campo. Misschien merk je er daar minder van.’
Ik slaap namelijk als een os in de campo. De buitenlucht, de stilte, waarschijnlijk word ik nog niet wakker als er een kanon naast mijn bed afgaat.
‘In Velez vielen de mensen uit bed! Daar zit jij toch ergens?’
‘Ik zit in Rio Seco. Misschien voelde ik niets omdat dat meer landinwaarts ligt?’
‘Flauwekul! Mijn neef woont daar vlakbij, in Alcaucin, en hij heeft wel andere verhalen. Alle beesten zijn van slag. Zijn geiten geven geen melk meer en zijn kippen zijn van de leg. Je moet echt iets gemerkt hebben. Deden de dieren niet vreemd?’
Midden in de winter om half zes ‘s ochtends? Moet ik nu vertellen dat de vogels waarschijnlijk even zwaar onder zeil waren als ik?
Verontschuldigend haal ik mijn schouders op.
De dames kijken me aan alsof ik knettergek ben.
‘Maar de naschokken die al de hele dag bezig zijn, die zijn je toch niet ontgaan,’ legt de bakkersvrouw me de woorden in de mond.
Mijn reddingslijn uit een benarde situatie. Ook al is het niet waar, mijn hoofd gaat al bevestigend op en neer.
De dames besluiten de vreemde guiri te laten voor wie ze is en vervolgen hun gesprek.
‘Dit is echt niet de laatste beving geweest. Let maar op.’
‘Er komt alleen maar rottigheid uit Noord-Afrika…’
‘Woestijnwinden, aardbevingen, terroristen, het Zika-virus…’
‘Zika komt uit Zuid-Amerika, Maria.’
‘En dan die vluchtelingen.’
‘Ze hadden het in de krant al over een mogelijke tsunami.’
Een tsunami? Hebben ze het nu over een Wilderiaanse vluchtelingentsunami? Nee, toch niet, begrijp ik, de dames hebben het over het Japanse natuurfenomeen. Een tsunami op het Iberisch schiereiland?
‘Wat had u willen hebben?’
Ik ben aan de beurt, maar de broodjes kunnen me opeens niet meer boeien. Ik mompel een excuus en werk me tussen de verbaasde clientèle door naar buiten.
Van het ene op het andere moment staat mijn hoofd naar een lunch bij Mikado, de Japanner op Muelle Uno.
Ik wil tsunami spotten in de haven met een bord sushi voor de neus.
De grootste aardbeving sinds vijftig jaar! Daar moet ik toch minstens één naschok van ervaren.

12552598_972327316180457_3529752154258734696_n

NB:
Natuurlijk, ik had het kunnen weten: er is geen Aziaat (Japans, Chinees of andersoortig) die bij zijn volle verstand een tsunami gaat zitten afwachten.
Bij aankomst in de haven bleek het restaurant dan ook verlaten. Een uitermate schokkende ontdekking.
Een tsunami is die dag niet op komen dagen. En naschokken? Tja, misschien, het zou kunnen … de afleiding op deze plek in Málaga is ook zo groot.
Beste camareros van restaurant Mikado, ik denk, nee, ik weet eigenlijk wel zeker, dat er geen tsunami aan zit te komen. Kom dus met een gerust hart terug.
Zodat ik weer kan genieten van jullie lunch-sushi voor een tientje.
In de zon.

Dit bericht is geplaatst in Blog met de tags , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

6 reacties op Terremoto

  1. Hans Zeegers schreef:

    Erg goed stuk!!

  2. Karen Groeneveld schreef:

    Ah, nu begrijp ik die que-hacer-durante-un-terremoto-poster die langskwam op Facebook! Hier in het Noorden is die aardbeving ook geheel onopgemerkt gebleven.
    Hoop dat je inmiddels weer bij Muelle Uno terecht kunt!

  3. Maike schreef:

    Leuke momentopname van de charla in de bakkerij – en gelukkig maar hebben jullie geen last gehad van de terremoto 🙂

  4. jos schreef:

    mooi verhaal, ik voelde alleen de grote schok, maar lag in mijn bed, dat flink schudde. Van de naschokken ook niets gevoeld, in de omgeving Marbella-Malaga

  5. Helen Saija schreef:

    Heerlijk verhaal heb er weer van genoten Renata. Gelukkig was het een Tsunami in een glas water

  6. Helen Saija schreef:

    Heerlijk verhaal heb er weer van genoten Renata. Gelukkig was het een Tsunami in een glas water

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *